Update

Wat vooraf ging

Zoals sommigen van jullie al wisten, ben ik van begin 2010 tot eind 2013 onder behandeling geweest voor (ly)ME bij Dr. De Meirleir in Brussel. Als je na bijna vier jaar behandeling geen enkele verbetering ervaart op lichamelijk vlak en het op sommige gebieden zelfs slechter gaat, de behandeling ook nog eens bij elk bezoek onpersoonlijker wordt en je een nummertje dreigt te worden zoals dat tegenwoordig wel vaker het geval is in deze wereld bij menig instantie en/of arts, dan is het hoog tijd vaarwel te zeggen om te ontdekken of er wellicht iets anders voor je in het verschiet ligt.

Zo gezegd, zo gedaan. Begin 2014 kwam ik na wat tips van mede Lyme-genoten terecht bij Katharina Deutsch in Naarden. Mocht je nou ooit twijfelen aan het feit óf er uberhaupt nog artsen bestaan op deze wereld die hun beroep uitoefenen omdat ze wel degelijk een roeping hebben patiënten te helpen en te genezen, dan is zij daar zeker het levende bewijs van! Een ontzettend lieve, meelevende, empatische vrouw met hart voor de patiënt. Eentje die “gewoon” oprecht luistert… Zeldzaam, maar ze bestaan (nog). Ik heb ontzettende heerlijke gesprekken met haar gehad. Ook hebben we samen de Antibiotica weten af te bouwen, een hele uitdaging, maar missie geslaagd. Daarnaast veel nieuwe potjes, pilletjes en druppeltjes uitgeprobeerd, maar helaas bleef verbetering na anderhalf jaar nog steeds uit. Niet bereikt waarvoor ik in eerste instantie kwam, want voor een goed gesprek of luisterend oor kan ik ook een vriendin bellen of desnoods een psychiater bezoeken, laten we eerlijk wezen… Dus ook van deze arts noodgedwongen afscheid genomen.

A new journey

Na de mooie en vooral inspirerende verhalen van Aiméé Boncke te hebben gelezen over haar weg naar genezing, nog wat heen en weer gemail met mekaar, alsmede een aantal hoopgevende resultaten van andere lyme patiënten die bij Dr. Mossink onder behandeling zijn, was ik overtuigd en heb ik zonder verder na te denken besloten mezelf op de wachtlijst te zetten. Gedachten uitschakelen, intuïtie volgen, ondertussen dicht bij mezelf blijven en “gewoon’ gaan. Het wordt dit keer alles of niets, leven of dood, ik gooi mezelf in het diepe en zie wel waar het schip strandt. Of juist niet…

Het fijne aan Dr. Mossink is dat zijn behandeling volledig persoonlijk gericht is op de patiënt zelf doordat hij o.a. gebruikt maakt van polsdiagnostiek. Meten = weten. Ik heb de sterke overtuiging dat juist hierin zijn grote kracht ligt. Geen algemene (lyme)protocollen meer voor mij, die heb ik genoeg kansen gegeven. Elk lijf is anders. Want wat voor de een een goed werkend supplement kan zijn, kan voor de ander juist toxisch zijn en andersom. Zo heb ik jarenlang een aantal supplementen geslikt die niet eens therapeutisch bleken te werken, niets deden voor mij en sommige zelfs toxisch bleken te zijn. Leuk voor het in stand houden van de de supplementen industrie, maar minder leuk voor mijn portomonnee. Het enige nadeel aan deze behandeling is dat het erg duur is. Alhoewel daartegenover staat dat je alleen medicatie neemt waarvan je zeker weet dat het iets voor je doet en de behandeling echt persoonsgericht is en je geld dus niet zomaar overboord gooit aan niet-werkende shit.

Van hetgeen wat er tot nu toe is gemeten, is het belangrijkste feit dat er 3 zware infectie op m’n longen zitten. Borellia, Chlamydia (die even voor de duidelijkheid niets te maken heeft met de welbekende soa) en Mycoplasma. Anaplasma is in mindere mate aanwezig. Dr. Mossink kwam tot de conclusie dat hij het wonderbaarlijk vond dat ik uberhaupt in de praktijk (rechtop) zat. Dit zijn de hoofdproblemen die op hun beurt weer voor veel “bijproblemen” zorgen, maar als ik daar verder op inga, ben ik morgen nog niet klaar ; ) Bottom line is dat het een lange reis zal worden, vast eentje met diepe hobbels en kuilen, maar genezing is mogelijk, aldus Dr. Mossink.

Anyway, de eerst stap van de behandeling is PERLA treatment. Hierin wordt dmv acupunctuur alle (voedsel)intoleranties en andere overgevoeligheden opgelost. Hiermee ben ik begonnen in oktober 2015, heb ik inmiddels zo’n 15 behandelingen achter de rug en ben ik hiermee voorlopig nog wel even zoet. De volgende stap in de behandeling is Biofotonentherapie. Ik laat het allemaal maar over me heen komen… Een nieuwe lange reis bestaande uit steeds terugkerende tripjes: oordoppen in, zonnebril op, mezelf onder een dekentje op de achterbank nestelen en volle bak gaan, destination: A’foort.

“The only thing you have is now”

Daarnaast hou ik mezelf bezig met een soort Mindfullness van Eckhart Tolle. Deze persoon kwam ik “bij toeval” tegen op Youtube. Hij is een ontzettend fijne spiritual teacher die me een heel andere kijk op de essentie van het leven heeft gegeven en al veel aha-momentjes heeft bezorgd. Geen zweverig hallelujah gedoe, maar gewoon down-to-earth stuff en bomvol met wijsheid.

“Accept what is, surrender to it and grace will come.” Zo spreekt Tolle. Oftewel: laat de lichamelijke klachten er zijn, maar maak er geen gedachten over, zodat je jezelf niet gaat identificeren met de ziekte. Want je bent je gedachten niet. Je bent het bewustzijn achter je gedachten en je kunt jezelf dus van psychische pijn verlossen. Zo heeft hij me bijvoorbeeld laten inzien dat het grootste lijden van de ziekte het psychisch lijden is en niet zozeer het lichamelijke lijden zelf. Vragen als “Waarom moet dit mij overkomen? Oké, ik gun het niemand anders, maar waarom ik? Ik wil dit niet, ik heb hier geen tijd voor, dit is niet eerlijk. Ik hou dit niet meer vol, Dit is echt niet goed hoor, dit kan en mag toch niet. Ik wil niet hier zijn, ik wil dáár zijn, alles beter dan dit, dan nu”… De hele dag draaide ik rond “als een leeuw in een kooi, aan wanhoop ten prooi” en vechtend tegen dit soort logische en menselijke shit… Maar waardoor ik ook vluchtte voor datgene wat je daadwerkelijk als enige hebt en dat is dit moment, het Nu. Als je volledig in het “NU’ kunt leven zonder gedachten bij alles te hebben of maken en iedere stap in het NU kunt zetten, kun je de werkelijkheid ervaren van zaken als “overgave, “vergevingen” en “het onnoembare”. Je authentieke kracht wordt pas gemobiliseerd als je je overgeeft aan het Nu. Hier vind je vreugde en ben je in staat je ware zelf te omarmen. Daar kom je erachter dat je al “heel” en “volmaakt” bent.

Door het maken van deze innerlijke reis, te leven in het “hier en nu” icm het volgen van een behandeling bij Dr. Mossink doe ik er alles aan om te genezen. En ondanks dat ik gevangen zit in een ziek lijf, noodgedwongen binnen vier muren leef, ervaar ik het leven niet als gelimiteerd, maar voel ik me van binnenuit vrij en ben ik gelukkig. Als ik genees, zou dat fijn zijn. Maar als ik niet genees, zou ik daar niet ongelukkig van worden.

Benieuwd naar zo’n aha-momentje? Dan raad ik je aan het boek “De kracht van het Nu’ van Eckhart Tolle te lezen of te luisteren…

Amen!
Faith

“The soul always knows what to do to heal itself. The challenge is to silence te mind.”

Kortingscode Nutramedix

bottlesimage_1289_normal

Ben je (net als ons) geïnteresseerd in producten van Nutramedix? (Banderol, Burbur, Cumanda, Samento e.d.) in de strijd tegen Lyme:

Wij hebben een kortingscode van 25% op de eerste bestelling bij www.nutramedix.com (leverancier). Nutramedix verzendt vanuit Ierland met een koerier. Nadeel is dat de verzendkosten rond de 35 euro liggen. Voordeel is dat er geen douanekosten bijkomen. Ook mag je een gratis product naar keuze kiezen als je minimaal vier producten bestelt en twee gratis producten wanneer je twaalf producten of meer bestelt. Hierdoor haal je de verzendkosten er ook gemakkelijk weer uit.

Voor meer informatie kun je hier klikken.

Doe het on-mogelijke!

On-Mogelijk-WEB-02

Mijn naam is Aimée Bohncke en ik ben uitgenodigd om op deze website te schrijven over mijn nieuwe website http://on-mogelijk.nl/ en mijn weg ernaar toe. Ik ben Oefentherapeut Cesar (2008), blogger, ervaringsdeskundige ME/(cvs), Lyme, neuroborreliose en straling. Doorzetter en zeer deskundig op het gebied van overlevingsstrategieën. Ik ben een levensgenieter en zal dat altijd blijven. Ik houd van dansen, wandelen, fietsen en de natuur. Ik houd van studeren en lieve mensen om mij heen. Een leven in een donkere kamer, afgesloten van de wereld was geen optie voor mij….

Begin 2010 was ik hard op weg mijn mastertitel te behalen voor Gezondheidswetenschappen toen mijn leven totaal op zijn kop werd gezet. Ik werd ernstig ziek. Al jaren was ik moe en had ik klachten, maar in 2010 ging het van kwaad tot erger en niemand leek te kunnen ontdekken wat mij zo ziek maakte. Sterker nog; “ik was niet ziek, ik dácht slechts dat ik ziek was”. Dat was de uiteindelijke conclusie na veel verschillende onderzoeken.

Uiteindelijk kreeg ik de diagnose ME/cvs. Een diagnose waar ik in eerste instantie blij mee was, omdat ik al zolang aan het ‘aanmodderen’ was. Echter, toen ik erachter kwam dat eigenlijk geen enkele arts mij verder kon helpen naar verbetering sloeg mijn ‘tevredenheid’, met het feit dat ik eindelijk na zoveel jaar een diagnose had, al snel om. Deels accepteerde ik deze diagnose, maar iets in mij zei dat er meer was. Ik ben het hele land door gereisd en uiteindelijk kwam ik zelfs in Brussel terecht bij prof. dr. de Meirleir. Mijn gezondheid ging daar dusdanig achteruit dat ik op deze manier niet verder kon leven. Praten, prikkels verwerken, staan, lopen, laat staan communiceren, lezen, licht of geluid, niets viel binnen mijn mogelijkheden. Ik kon liggen en ademhalen, het was erop of eronder en dus besloot ik het onmogelijke te doen, herstellen.

Ik kwam ‘per toeval’ (eigenlijk omdat ik nergens anders meer naartoe kon, want ik was niet meer te vervoeren) terecht bij een natuurgeneeskundig arts in Amersfoort en hij diagnosticeerde bij mij de ziekte van Lyme (medio 2011). Op dat moment inmiddels in vergevorderd stadium door misdiagnoses en ontwikkeld tot neuroborreliose. Ook werd daar ontdekt dat ik absoluut níet tegen straling kon (begin 2012). Hierdoor sliep ik nauwelijks meer en mijn herstel had hier zwaar onder te lijden. Het genezingsproces kreeg geen kans en mijn behandeling sloeg niet tot nauwelijks aan.

Na een enorme achteruitgang van zelfstandig wonen, naar huisgebonden, naar bedlegerig zijn, vond ik eindelijk de weg (zie onderstaand gedicht) die mij uit deze zeer gecompliceerde situatie leidde. Door mijn hart te volgen en heel dicht bij mijzelf te blijven ben ik onder begeleiding van deze arts, mijn woonbioloog, fysiotherapeut, familie en vrienden uit een diep dal geklommen. Dagelijks heb ik gewerkt aan het herwinnen van mijn gezondheid en het bereiken van hetgeen dat eens onmogelijk leek; genezing.

Daar ben ik inmiddels heel dichtbij, voor mijn gevoel is het slechts nog de ‘kers op de taart’ die mist. Elke dag is een feestje en ik ervaar intens veel geluk dat ik dit mag meemaken, dat ik er nog ben. Een lange tijd heb ik een blog bijgehouden over mijn ziekteproces en mijn weg naar herstel. Maar, nu ik heb ervaren dat zélfs als je denkt dat er geen uitweg meer is en alles tegen je lijkt te werken, er tóch mogelijkheden zijn, inspireer ik graag anderen om zich ook niet bij een situatie neer te leggen en hun dromen te realiseren. Ik ben een nieuwe website gestart; http://on-mogelijk.nl/ waar ik een ieder uit nodig om eens een kijkje te komen nemen. Voor inspiratie om een on-mogelijk doel te bereiken of een hart onder de riem dat er wel degelijk mogelijkheden zijn! Misschien kun je op het moment zelf een situatie accepteren dat hij zo is, maar geef nooit de hoop op verandering op en blijf je droom najagen. Te zijner tijd zal ik ook coaching en begeleiding aan gaan bieden via deze website. Heb je hierin interesse? Je kunt contact met mij opnemen via het contactformulier. En, ben je geïnteresseerd in de behandelingen die mij verbetering hebben gebracht? Alle informatie daarover is terug te vinden in het archief op de website.

Ik sluit graag af met het volgende gedicht;

WEG

Niet altijd wijst de weg zichzelf. Er zijn er die zich verliezen in steeds meer en steeds minder doorzichtige stenige zijpaden, in omhoog en omlaag zonder duidelijk doel, en nog altijd is het een weg, met de sporen die daarop wijzen.

Misschien, denk je ergens, halverwege of waar het ook mag zijn, als je in kalme angst meent verdwaald te zijn en zelfs de weg terug nooit meer te zullen vinden, misschien is er een oog dat deze verwarde weg ziet als een rechte lijn, als een pijl, die zonder omhaal afvliegt op het doel.

Vertrouw daarom de weg, altijd, want hoe dan ook, hij komt aan, anders was hij er niet.

T. van Deel

Auteur: Aimée Bohncke

Dit artikel is gedeeltelijk eerst verschenen op http://on-mogelijk.nl/over-mij/

Tienjarig jubileum

Ooit schreef ik een blog over m’n vijfjarig jubileum ziek zijn. Om een impressie te geven, volgt hieronder een stukje uit deze blog… (Mocht je de hele blog willen lezen, klik dan even op de link van het woord jubileum)

Nog één week en dan vier ik mijn 5-jarig jubileum ziek zijn… Vijf lange jaren waarin mijn leven compleet stil staat. Elke dag weer vechten tegen de extreme, dodelijke vermoeidheid, tegen de pijn in m’n lichaam, tegen de ontstekingen, virussen, bacteriën, koorts, kapot immuunsysteem, beschadigd zenuwstelsel en niet te vergeten het vechten tegen het feit dat die klachten je soms gek maken! Vijf lange jaren waarin er vaak dagen zijn waarop ik te moe ben om rechtop te zitten, te ziek ben om te praten of me te dood voel om überhaupt m’n ogen open te doen. Elke keer weer proberen de normale dingen op te pakken, op welke manier dan ook, om vervolgens weer terug te vallen… terug te vallen, ziek in bed…

Inmiddels zijn we vijf jaar verder en vier ik over een aantal maanden alweer m’n tienjarig jubileum ziek zijn. TIEN jaar! Tien lange jaren van levende hel & tien zware jaren van pure ellende. Wel is in deze vijf laatste jaren duidelijk geworden dat ’t beestje de naam Borrelia met zich meedraagt (chronische lyme) wat op zich voor mij persoonlijk een hele opluchting is. En hoe gek het misschien ook mag klinken: de afgelopen jaren hebben me niet alleen een hoop ellende, maar ook veel mooie inzichten gebracht waarvoor ik erg dankbaar ben en waarvan ik ze hoogst waarschijnlijk niet had gekregen als deze ziekte me niet was overkomen… Cliché, maar waarheid als een koe!

Je hebt niet altijd invloed op hoe je leven(spad) loopt, maar je hebt wel altijd een keus in hoe je hier mentaal mee omgaat… Be a warrior, not a victim!

Behandeling blijf ik zeker volgen, maar wel met de gedachte dat ik er verder toch weinig invloed op heb, meer dan dit kan ik momenteel niet doen alhoewel Hope and Faith op verbetering natuurlijk altijd zal blijven! Zonder Hope geen toekomst. En jawel, het gaat 1% beter! Zo kan ik voor het eerst sinds lange tijd weer op m’n loungebankje op Balkonia van ’t zonnetje genieten, iets wat de laatste drie jaar absoluut ondenkbaar was. Voorheen kwam namelijk bij de eerste de beste zonnestraal m’n, inmiddels zeer bekende, grote vriend met die vervelende hamer langs wat direct resulteerde in zware migraine. Ook is mijn lijf wat sterker geworden en heb iets meer kracht in m’n benen. Ja, ik lig nog steeds de halve dag op bed en de andere helft van de dag op de bank (of als ’t zonnetje schijnt op m’n loungebankje ;), raken m’n hersenen al overprikkeld van een scheet, maar voor mij persoonlijk is dit al een wereld van verschil! Af en toe betrap ik mezelf er zelfs op dat ik mini opruimklusjes doe in huis. Yesss Of ’t door de producten uit het Cowdenprotocol komt die ik neem? Samento, Banderol, Burbur etc. Geen idee, maar ik ga er zeker mee door!

We can’t choose our lives, but we can decide what to do with the joys or griefs we’re given.

Namasté
Faith

Update Cowden protocol

Op 2 december 2013 schreef ik het blog samento/banderol en veel ontgiften. Ik wilde me in het jaar 2014 volledig gaan richten op het ontgiften van mijn lichaam en niet de nadruk leggen op het doden van de Lyme bacteriën. Nu ik hiermee een goed half jaar onderweg ben wordt het de hoogste tijd voor een update.

Allereerst is het duidelijk dat mijn gevoel gelijk had. De grote schoonmaak in mijn lijf was heel erg hard nodig. Naast de detoxmiddelen Burbur, Sparga, Pinella, Parsley en Zeolite ben ik ook gestart met Shiatsu behandelingen (drukpunt massage op acupunctuurpunten) in combinatie met Moxa (warmtetherapie) en ben ik gestart bij een natuurarts die nog aanvullende supplementen voorschrijft naast alle middelen van het Cowden protocol. Ik probeer dus via allerlei verschillende manieren mijn lijf te reinigen van afvalstoffen.

Mijn lijf wordt blijer van deze middelen ten opzichte van de antiobiotica. De ontgifters zorgen ervoor dat er weer wat systemen in mijn lijf op gang komen, zoals een regelmatiger cyclus en mijn lijf herstelt veel sneller van inspanning. Ik heb nog wel steeds een liggend leven, maar wel voel ik dat ik weerbaarder word en dat er op dit moment opbouw in mijn lijf plaatsvindt in plaats van afbouw. Zo was eerst mijn maximale belastbaarheid 1 minuut overeind zijn en nu doe ik af en toe mini opruimklusjes in huis van zo’n 3-4 minuten.

A journey of a thousand miles begins with a single step. 

Tot op heden ben ik dus enthousiast en ga ik verder met deze producten. Over een half jaar komt de volgende update 🙂

Voor degenen die ook geïnteresseerd zijn in natuurlijke producten in strijd tegen Lyme: wij hebben een kortingscode van 25% op de eerste bestelling bij www.nutramedix.com (leverancier). Als je daar interesse voor hebt, stuur dan een mailtje naar hopefaith@live.nl. Wij sturen dan de link voor de korting. Nutramedix verzendt vanuit Ierland met een koerier. Voordeel is dat er dan geen importkosten bijkomen. Nadeel is dat de verzendkosten rond de 35 euro liggen. Wel mag je een gratis product naar keuze kiezen als je minimaal 4 producten bestelt en twee gratis flesjes wanneer je 12 producten of meer bestelt. Deze verzendkosten haal je er dus ook gemakkelijk weer uit.

In plaats van mailen kun je ook dit stappenplan volgen: http://www.levenmetmecvs.nl/?page_id=1731

Samento/banderol en veel ontgiften deel 2

Als je na 1,5 jaar antibiotica nog geen enkele verbetering hebt, is het vrij doelloos hiermee nog langer door te gaan… Zeker als je beseft dat ’t alleen maar slechter gaat dan daarvoor, heeft me doen besluiten om alles de prullenbak in te flikkeren. Verdrietig, boos, gefrustreerd, omdat ’t besef des te harder aankomt dat m’n lijf echt zwáááár kansloos is, de lyme m’n lijf “gewoon” te veel beschadigd heeft. En dat lijf is nog niet eens ’t ergste, maar als je hersenen amper in staat zijn te lezen, tv te kijken, te telefoneren, na te denken en je bijna niets anders kunt dan in een donkere kamer liggen en vechten tegen de pijn en uitputting, het onrecht, de dood… dan wordt ’t best ondraaglijk en is het bijna onmogelijk te genieten van kleine dingen en hoop te houden voor de toekomst.

Aangezien 4 jaar behandeling bij Dr. De Meirleir me geen lichamelijke vooruitgang heeft opgebracht, heb ik de weloverwogen keus gemaakt om de behandeling bij hem niet verder voort te zetten. Heb absoluut geen spijt van alle energie en geld dat ik heb gestopt in zijn behandeling, want na al die jaren is eindelijk de oorzaak van deze ware hel ontdekt en dat op zich is al zoveel waard en geeft een hele hoop rust! Heb ’t een kans gegeven, meer kun je niet doen… Wel ga ik het advies van Dr. De Meirleir opvolgen om door te gaan met een natuurlijk Lyme-protocol van Samento, Banderol en Cumanda, (advies dat hij eigenlijk al z’n patiënten momenteel geeft) maar zie het nut van lange autoritten en knetter dure immuuntesten er eerlijk gezegd niet meer van in. Elk bezoek was een helse uitputtingsslag, dat wil ik niet meer. Daarom besloten om dit op eigen houtje te gaan doen. Aangezien het Cowden Protocol o.a. bestaat uit Samento, Banderol, Cumanda en daarbij veel ontgiftingsmiddelen zoals Burbur, Pinella, Parsley, Sparga, Zeolite etc wat ook heel belangrijk is zal ik, net als Hope, het Cowden Protocol voorlopig aanhouden. Het Cowden protocol an sich is al duur zat. Bij interesse voor 25 procent korting op de eerste bestelling, zie het berichtje hierboven. Alle beetjes helpen!

Terwijl ik dit schrijf dringt het besef maar weer al te goed door hoe “gelukkig” ik mezelf mag prijzen dat ik (met een beetje hulp van familie) überhaupt de financiële mogelijkheid heb voorlopig behandelingen te volgen. Zeer dankbaar, maar tegelijkertijd in gedachte bij alle patiënten die een behandeling niet eens kunnen betalen. Kan er zo verdrietig van worden. ‘t Is een schrijnende, helse en onmenselijke situatie… Dit kan en mag niet in deze wereld! De enige conclusie die ik hieruit momenteel kan trekken is dat de wereld zwaar verneukt is. Werkelijk alles draait om geld! (excuus voor mijn taalgebruik, maar kan er echt even niets anders van maken…) Anyway, mocht dit protocol procentjes winst opleveren, dan laat ik het jullie absoluut weten…

Don’t give up hope and keep your dreams alive!

Greetz, Faith

“To get through the hardest journey in life, we need to take only one step at the time, but we must keep on stepping”.

Samento/banderol en veel ontgiften

Inmiddels ben ik 14,5 maand verder met antibiotica, antibiotica en nog meer antibiotica. Alle vormen, kleuren en soorten hebben afgelopen periode de revue gepasseerd. En wat is het resultaat vragen jullie je dan af? Nou.. Eigenlijk helemaal niks. Bed en bankgebonden ben ik nog steeds. De herxheimer reacties kwamen en gingen en je hoopt dan dat het afsterven van al die beestjes ook tot wat resultaat zal leiden, maar helaas.

Op aanraden van dokter de Meirleir ga ik nu (net als een groot deel van zijn patiënten) overstappen op een natuurlijk Lyme protocol. Zijn advies is Samento, Banderol en Cumanda te nemen. De Samento, Banderol en Cumanda zijn middelen die de lyme bacteriën doden. Net als de antibiotica al deed. Het enige verschil is dat deze middelen je immuunsysteen ondersteunen in plaats van onderdrukken.

Er is alleen iets wat mij weerhield om alleen deze middelen te gaan nemen. Er zijn afgelopen maanden zoveel beesten doodgegaan. Al die resten zitten grotendeels nog in mijn lijf. Net als de antibiotica resten. Voor mijn gevoel moet er dan ook een grote schoonmaak worden gehouden in mijn lijf. 2014 zal voor mij dan ook het jaar van de detox gaan worden. Met dit in mijn achterhoofd heb ik voor nu besloten het volledige Cowden protocol te gaan volgen. Dit protocol legt namelijk heel sterk de nadruk op het ontgiften van het lijf met Burbur, Pinella (hersenen ontgiften), Sparga, Parsley en andere supplementen.

Mocht dit protocol wel aan gaan slaan laat ik het jullie natuurlijk weten

Verademing

Inmiddels is het alweer lang, heel lang en eigenlijk véél TE lang geleden dat hier een persoonlijke blog is gepost, dus even een update voor diegene die graag op de hoogte willen blijven van medische toestanden & alles wat er momenteel in m’n (LY)ME-hoofd omgaat…

Het laatste jaar was zwaar, loodzwaar. Dat een jaar lang Antibiotica zwaar zou worden wist ik wel, ik had immers m’n huiswerk goed gedaan en me op het ergste voorbereid. Zo zie je maar weer dat theorie en praktijk twee compleet verschillende dingen zijn, want dat het zó onwijs zwaar zou worden had ik nooit kunnen denken of durven dromen. Het was één grote, lange, verschrikkelijke nachtmerrie, een ware hel. Dat ’t leven geen paradijs is wist ik allang, maar als dit geen hel is, dan weet ik het ook niet meer…

’t Was vooral een jaar dat in het teken stond van herxen, want wanneer de Antibiotica bezig is de Borries en de Barry’s (Borellia en Bartonella en andere co-infecties) te killen, scheiden deze vlak voor ze doodgaan extra gif uit waadoor je tijdelijk nog zieker bent dan je al was. Ook draait de lever overuren om al deze zooi te kunnen lozen. Geloof me dat dit alles behalve een prettig en behaaglijk gevoel is. Herxen, herxen en nog eens herxen wat vrij noodzakelijk is voordat er vooruitgang geboekt kan worden. Tegelijkertijd mezelf kapot ontgift om maar te proberen de herxheimer reacties* iets draaglijker te maken. Dit resulteerde in urenlang weken in Epsomzout badjes, gebruik van dure kokosolie (en Canesten) wat schijnt te werken tegen Candida dat m’n lijf de tussentijd heeft ontwikkeld door langdurig antibiotica-gebruik. Ook het ranzige drankje van pure citroen heb ik braaf tot mij genomen waardoor m’n broze gebitje nu helaas nóg meer afbrokkelt en ik noodgedwongen drie lange keren naar het plafond van de tandarts mocht gaan staren. Feit is dat er nog steeds een stapel uitnodigingen in m’n bureaulaatje liggen van de beste man vanwege kiespijn. Ook langdurige antibiotica is slecht voor het gebit, maar in het geval van “of ik ga eraan of m’n gebit gaat eraan”, is een keuze vrij snel gemaakt. Binnenkort ga ik starten met Burbur Detox wat goed bij ontgifting schijnt te helpen.

Dit alles heeft wel gezorgd voor enig positief resultaat, want mits ik binnen m’n grenzen blijf, is namelijk de gruwelijke, ondraaglijke pijn als gevolg van een beschadigd zenuwstelsel een flink stuk afgenomen. Jarenlang ben ik geteisterd door vreselijke knellende zenuwpijnen in de rechterkant van mijn lijf waar geen enkele pijnstiller tegenop kon. Werkelijk álles heb ik geprobeerd, maar niets hielp. De zenuwpijn liep van m’n hoofd tot aan m’n kleine rechter teen, zo langs m’n ruggenmerg naar beneden. (of naar boven, ’t is maar net hoe je het bekijkt). Af en toe was de pijn zó verschrikkelijk hels dat ik op sommige momenten geen andere oplossing zag om met m’n linkerkant van m’n hoofd tegen de muur aan te bonken om “gewoon” even de pijn ergens anders te voelen. Ik woon in een 12-hoog flat en kan jullie vertellen dat dit geen veilige woonomgeving is wanneer je dusdanig gefrustreerd en wanhopig bent van pijn dat je steeds vaker de neiging krijgt om over de reling te gaan hangen met alle gevolgen van dien… Gelukkig ontbrak het me überhaupt aan energie om naar de 12e verdieping te liften wat in dit geval bepaald niet ongunstig is, dus dat scheelt. Maar dat het zo niet verder kon was duidelijk waarop Dr. De Meirleir besloot me Oxycodon voor te schrijven waarmee ik mezelf dan ook braaf heb volgepropt en wat enigszins hielp het scherpste randje weg te nemen. Stoned was ik van dit morfine-achtige goedje, KNETTER (legaal) stoned en eerlijk gezegd was ’t héérlijk (op de misselijkheid na) om ook af en toe even psychisch niet bewust te zijn van deze hel. ’t Is een verademing van onschatbare waarde dat de pijn nu draaglijk en zelfs af en toe weg is. En de Oxycodon? Die heb ik gelukkig niet meer nodig en heb deze daarom pas geleden ritueel verbrand wat één van de beste acties is geweest die ik in de afgelopen jaren heb uitgevoerd…

Helaas is ’t energie-level nog ver beneden nul, rechtop zitten lukt nog niet goed en ook licht en geluid zijn nog vaak ondraaglijk, al kan ik de laatste maanden wel weer van zachte, rustige muziek genieten van lovesongs via de livestream van Skyradio. Absoluut een hemelse ervaring voor iemand waarvan music “the soul” is en dit jarenlang heeft moeten missen. M’n hoofd is daarentegen nog een ernstige gatenkaas. Mistig, wattig en met een flinke kater alsof je de nacht ervoor compleet los bent gegaan in een drukke discotheek met de nodige drank, wiet en andere zooi.

Dit laatste is dan ook de reden dat het hier helaas zo stil is, want cognitief ben ik nog rete-slecht en zullen jullie niet veel van mij horen totdat de hersenmist (brainfrog) een beetje is opgetrokken. Jammer, want hou juist zo van schrijven…

Voorlopig vier ik een mini-feestje en ga ik zeker door met de Antibiotica, want elk procentje is er 1 en kan al een wereld van verschil zijn! Ondertussen zal ik proberen hier wat informatieve & interessante blogs te posten indien m’n (LY)ME-hoofd dat toelaat en uiteraard ga ik in de tussentijd “gewoon” verder met m’n strijd…

Carpe Diem,
Faith

Wetenschap voor Patiënten – deel 22

In onderstaande video van Wetenschap voor Patiënten geeft Dr. Visser antwoord op vragen over ME en hartkloppingen.

YouTube voorvertoningsafbeelding

Wetenschap voor Patiënten – deel 21

In onderstaande video geeft Prof. Dr. F.C. Visser antwoord op vragen over ME/CVS en het hart. Morgen zal een chatsessie volgen van 17.00  – 17.30 uur waarin vragen gesteld kunnen worden aan hem over het desbetreffende onderwerp. (Meer info en uitleg over deelname aan de sessie kunt u lezen in het vorige bericht of klik op het woord chatsessie in bovenstaande zin.)

YouTube voorvertoningsafbeelding