GcMAF

Wat is GcMAF?

GcMAF is een eiwit dat een belangrijke rol speelt in het menselijke afweersysteem. “Gc” is een code voor een bepaald gen in het menselijk lichaam en “MAF” is de afkorting voor Macrophage Activating Factor. Macrofagen is een type witte bloedlichaampjes, letterlijk “grote eters” genaamd.

De taak van GcMAF is het bevorderen van macrofagen om zo tumoren en pathogenen in het lichaam op te ruimen. Normaal gesproken gaan macrofagen in de bloedbaan van een gezond lijf op zoek naar kwaadaardige cellen om deze te doden. Vervolgens ontvangen ze de boodschap over te gaan tot de aanval van GcMAF, wat omgezet wordt van Gc Proteïne.
Echter, kwaadaardige cellen zoals bijvoorbeeld kanker sturen Nagalase. Dit is een enzym dat de omzetting van eiwitten na GcMAF onderdrukt, dat wil zeggen dat de macrofagen nooit het bericht ontvangen over te gaan tot actie. Op deze manier onderdrukt kanker, maar bijvoorbeeld ook HIV het immuunsysteem waardoor foute cellen vrij baan hebben te groeien.

Het is de bedoeling om Gc proteïne uit het bloed te onttrekken om daarna deze cellen buiten het lichaam te modificeren tot het ontbrekende GcMAF.

Studies

Zeventien jaar geleden is het eerste onderzoek naar GcMaf gepubliceerd waarin verondersteld werd dat GcMAF kanker geneest en HIV vernietigd door het immuunsysteem te activeren. Maar helaas is er ook tot op de dag van vandaag veel kritiek op GcMAF, want sommige onderzoekers vinden dat er onvoldoende bewijs is. Nagalase zou volgens hen geen officiële marker zijn terwijl volgens andere onderzoeker het op z’n minst het proberen waard is.

Dr. Yamamoto

In 2009 ondervond ook de Japanse onderzoeker Nobuto Yamamoto positieve resultaten bij het gebruik van GcMAF bij een groep HIV-patiënten. Dr. Yamamoto liet onder andere het volgende in een artikel weten: “De macrofagen onderschepten zeer snel de afgescheiden virions van het HIV-virus zodat herbesmetting voorkomen kon worden.”

Dr. De Meirleir

Dr. De Meirleir raakte geïnspireerd na het lezen van bovenstaand artikel. Daarom besloot hij onlangs onder zijn M.E./CVS-patiënten die positief testen op XMRV een experimentele behandeling te starten met GcMAF. Als GcMAF in staat was om de replicatie van HIV tot stilstand te brengen, zou het medicijn wellicht ook bij XMRV positief resultaat kunnen brengen aangezien HIV en XMRV beiden een retrovirus zijn.

Wel is Dr. De Meirleir ervan overtuigd dat het effect van GcMAF afhangt van de genetische configuratie van de M.E./CVS-patiënt. Dit in tegenstelling tot Yamamoto die ervan uit gaat dat deze niets uitmaakt voor de werkzaamheid, want in zijn onderzoek profiteerden alle genotypen HIV-patiënten.

Over een aantal maanden hoopt Dr. De Meirleir statistisch onderbouwde uitspraken te kunnen doen over de effecten van de behandeling van GcMAF bij patiënten die lijden aan de vermoeidheidsziekte M.E./CVS, die hij overigens altijd in combinatie met andere medicijnen en bijkomende voedingsmiddelen behandelt, bijvoorbeeld nexavir en antibiotica.

Toediening

GcMAF wordt toegediend door middel van injecties. De eerste tien inspuitingen gebeuren wekelijks intraveneus, oftewel deze worden in de ader gespoten. Daarom is het noodzakelijk dat deze injecties elke week worden toegediend in de praktijk van Dr. De Meirleir te Brussel. De volgende tien injecties kunnen subcutaan worden toegediend en dat kan eventueel in eigen omgeving. Wel is het noodzaak om in de tussentijd terug te keren naar Brussel ter controle. Gemiddeld bestaat de behandeling uit vijfendertig injecties, maar dit is sterk afhankelijk per patiënt. De highresponders kunnen namelijk al na zes injecties het verschil merken.