Team Hope for (Ly)me

Voor alle lezers:

Sommigen van jullie weten misschien wel van de beroerde situatie van Faith (Kim), schrijfster van deze website. En daarmee ook dat van haar partner en zoon. De ziekte van Lyme is als een zéér onwelkome gast in hun leven geslopen, niet even op bezoek maar permanent aanwezig, met het grootste geweld niet uit hun leven te krijgen. Het maakt meer kapot dan de meesten kunnen voorstellen. Het sloopt Kim haar lichaam en geest. Dit laatste bedoel ik doordat Kim geen andere keuze heeft dan geïsoleerd te leven van de buitenwereld gewoonweg doordat haar lichaam het niet toelaat te functioneren zoals het een 35-jarige behoort. Opgesloten in haar huis, opgesloten in een lichaam waar ze niet in wil zitten, zelfs praten kan nog te vermoeiend zijn! Ik kon me dat moeilijk voorstellen en al helemaal niet inleven, te ziek zijn om te praten… nou, dat zal wel lichtelijk overdreven zijn! Totdat Kim ooit een blog schreef op haar site die me raakte. Ze heeft mij daardoor een kijkje laten nemen in de harde werkelijkheid van haar bestaan. Een klein stukje geciteerd:

Het is nog vroeg in de ochtend terwijl ik op een doordeweekse dag vanuit mijn huiskamerraam naar buiten staar. De schoolbel rinkelt aan de andere kant van de straat. Kinderen rennen luidruchtig de school in, moeders zwaaien en knuffelen hun kroost, buurvrouw stapt op de fiets voor de dagelijkse boodschappen… Iedereen is druk, druk, druk… En hier lig ik dan, de harde werkelijkheid die ik maar niet onder ogen wil en kán komen: inmiddels voor het zoveelste opeenvolgende jaar onder mijn dekbedje liggend op de bank “in quarantaine”, al rillend & trillend van een algeheel malaise-gevoel, denkend aan hoe ik in hemelsnaam deze dag wéér door kan komen. Eerlijk gezegd weet ik het soms niet meer en ben de wanhoop af en toe nabij…

En dat lees ik dan als “buitenstaander”, vervolgens klap ik de laptop dicht en ga weer bezig. Werken, boodschappen doen, huishouden, sporten, zorgen dat het eten klaar staat voor mijn zoon. Soms klagend dat ik zo druk ben, echter… de laatste tijd steeds meer dankbaar dát ik het kan en zoveel energie heb, iedere dag weer! Gezondheid is een groot geschenk wat we te vaak als vanzelfsprekend zien.

Kim kan de dingen niet doen die je als moeder en echtgenote zou willen doen, midden in de maatschappij meedraaien, zorgen voor je gezin, genieten van het leven!! Ze is afhankelijk van iedereen, vreselijk… Nooit leuke (of normale!) dingen kunnen doen met je man en/of zoon, is het voor te stellen? Wat frustrerend moet dat zijn! Maar het zijn vechters, allebei! Haar partner zorgt, ondanks dat hij het zelf ook niet makkelijk heeft, dag in/dag uit voor Kim en voor en hun zoon, zonder te klagen. Voor Kim uiteraard moeilijk, want zo heeft ze het niet gewild.

Waar wil ik naartoe?

Ik heb me vaak afgevraagd wat ik voor haar kon doen, hoe ik kan helpen… op bezoek gaan, zelfs bellen is te vermoeiend.

Kim volgt een lyme-gespecialiseerde behandeling bij een arts die goede resultaten boekt bij lyme patiënten. Helaas zijn de kosten erg hoog en is het onmogelijk voor ze deze kosten zelf op te vangen.

In april vindt een event plaats: Lopen voor Lyme. Een soort sponsorloop om geld in te zamelen. Geld dat direct naar haar gaat, zonder tussenkomst van andere partijen. Ik heb me opgegeven als loper en ben nu hard op zoek naar donateurs die mij willen sponsoren zodat ik geld kan inzamelen voor haar behandeling. De kans is zéker aanwezig dat ze zich iets beter zal gaan voelen en dat gun ik haar zo erg. Iets meer energie, iets meer kwaliteit van leven. Help je mee hun hoop levend te houden en ze op de been te houden? Ze zijn met iedere euro blij en dankbaar!

Lieve groetjes,
Nathalie van Papeveld

Via deze link kom je terecht op haar teampagina en kan een donatie gedaan worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *